Anne Kien is spreker, trainer en auteur over hoe maakbaar het leven is

Verder met de helft

"It's not the blowing of the wind but the setting of the sails"
~ Jim Rohn

Als een neuroloog je adviseert...

Zonder meer zonder maar

ZONDER MEER ZONDER MAAR

Op de dag dat de neuroloog achteloos vertelt dat haar zoon gehandicapt is, stort Anne’s wereld in. Een congenitale CMV-infectie tijdens de zwangerschap heeft de aanleg van Pepijns linkerhersenhelft verstoord. Niets aan te doen, helaas.

Verder met de helft

VERDER MET DE HELFT

Als een neuroloog je adviseert om de linkerhersenhelft van je zoon van zeven ‘uit’ te zetten, sta je niet te popelen. In het vervolg op 'Zonder meer Zonder maar' beschrijft Anne hoe haar grootste angst haar diepste verlangen werd. En dat in slechts vijf maanden tijd. Een inkijkje in hoe chaos kristalhelder wordt als alles aan een flinterdun draadje hangt.

Anne Kien

Anne Kien (1975) is ondernemer (Flevolands zakenvrouw van het jaar!), vrouw van Jeroen, moeder van Lotte en Pepijn. Door een virusinfectie tijdens de zwangerschap (CMV) heeft Pepijn naast verschillende fysieke beperkingen een zeldzaam epilepsiesyndroom dat hem langzaam kapot maakt. Lees meer

van ieder exemplaar van VERDER MET DE HELFT, verkocht via www.annekien.nl, gaat een deel van de opbrengst naar het Epilepsiefonds

Anne Kien - epilepsiefonds

wat een wonder!

"Epilepsie chirurgie is de enige behandeling die een kind kan genezen van epilepsie. Bij kinderen kan een operatie bovendien verdere vertraging van de ontwikkeling voorkomen. Met lach en traan beschrijft Anne Kien hoe het gezin en zij toeleven naar de onvermijdelijke hersenoperatie bij haar zoon. "Met slechts de helft" is hij alerter en vrij van epilepsie, maar belangrijker nog, zijn persoonlijkheid is niet veranderd: wat een wonder!"

profile-pic
Floor Jansen Kinderneuroloog, UMC Utrecht Hersencentrum

wauw, zo in het leven te kunnen staan!

‘Verder met de helft’ is net als als zijn voorganger ‘ Zonder meer zonder maar’ een boek dat je pakt vanaf de eerste bladzijde. Eenmaal begonnen word je meegevoerd in de rollercoaster van emoties waarin Anne en haar gezin zich bevinden. Grappige voorvallen en duivelse dilemma’s wisselen elkaar af. Je legt het boek pas weg als het uit is.
En steeds voert een enorm positieve levenshouding de boventoon, ondanks alle tegenslagen en de haast onmenselijke keuzes waarvoor Anne en haar gezin gesteld worden. Dit maakt dat je aan het boek een blij gevoel overhoudt: wauw, zo in het leven te kunnen staan! Optimisme, vertrouwen, hoop en onvoorwaardelijke liefde zijn woorden die na het lezen van Annes boek bij mij blijven hangen.

profile-pic
Els Horsman Leerkracht speciaal onderwijs

‘een zorgintensieve pageturner’

Verder met de helft, Anne’s nieuwe boek, gaat over de strijd tegen het epilepsiemonster van Pepijn. Hij blijkt namelijk een zeldzame vorm te hebben waarbij er vrijwel voortdurend epileptische activiteit is. Van volle kracht vooruit, gaat het leven van Anne en haar gezin in 1 jaar tijd vol op de rem. Uiteindelijk adviseert de Neuroloog om de linkerhersenhelft van Pepijn ‘uit’ te zetten. Dit boek beschrijft de weg naar het punt waarbij Anne Pepijn zo lang mogelijk weg heeft willen houden, maar wat gaandeweg onvermijdelijk wordt. Pepijn ondergaat de hersenoperatie en leeft ‘Verder met de helft’… Hoe dat gaat, lees je in dit boek. Ik vind dit boek ‘een zorgintensieve pageturner’. Onvoorstelbaar wat dit gezin meemaakt en voor welke keuzes zij komen te staan. Hoe ze daar mee omgaan dwingt diep respect af. Anne raakt me met haar verhaal én met haar manier van schrijven. Vastberadenheid, zorgen, liefde, tranen en humor wisselen elkaar af. Je wordt er helemaal ingezogen. Je beleeft het verhaal door Anne’s ogen en toch slaagt ze erin Pepijn het stralende middelpunt te laten zijn. Fragmenten als deze maken Pepijn het heerlijke joch én de held die hij voor mij is: “Maar liefje, als je zou mogen kiezen hè, tussen alles zo laten zoals het nu is óf een operatie waarmee we de epilepsie proberen te stoppen, wat wil je dan?” Pepijn moet hier even over nadenken en kijkt me vragend aan. “Hoef ik dan geen medicijnen meer” “Dat durf ik niet te beloven, schatje. Maar als we niets doen moet je ze zeker wél blijven slikken,” antwoord ik. Hij staart uit het raam. “En als ik voor de operatie kies, is het dan niet meer druk in mijn hoofd?” Ik knik en zeg dat dat wel is wat we gaan proberen. “Ok…” zegt hij en zucht. Hij draait zijn hoofd naar me toe, kijkt me recht aan en knikt vastberaden. “Ok, mamma. Dan wil ik het proberen.”

profile-pic
Vera Tomassen Mantelmama.nl